Tο τι υπάρχει, αλλά και το τι μπορεί να υπάρξει δεν αποτελεί “απλώς” ζήτημα ρεαλισμού ή ορθής ανάγνωσης του κοινωνικού ή ψυχολογικού πεδίου.
Συνιστά παράλληλα τη συνειδητή επιλογή μιας συγκεκριμένης αφήγησης, όπου κάθε αφήγηση αναλογεί σε μια εναλλακτική διαδρομή. Και σε κάθε διαδρομή, τα εμπλεκόμενα πρόσωπα (του εαυτού μας συμπεριλαμβανομένου) αλληλεπιδρούν ώστε να φέρουν στη ζωή διαφορετικές εκδοχές του βιωμένου βίου. Άρα διαφορετικούς κόσμους.
Ανά πάσα στιγμή «ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός».
