Και οι ιστορίες ταξιδεύουν.Είτε τις λένε παραμύθια, είτε δημοσιογραφική ενημέρωση, θεωρίες για την επιστήμη και την τέχνη, μικρές αφηγήσεις μ’ ευτράπελα. Όλα είναι ιστορίες, είμαστε όντα που αφηγούνται τον κόσμο να υπάρξει.
Ταξιδεύουν από το ένα μέρος στο άλλο, από γενιά σε γενιά, από στόμα σε στόμα, μέσα από τις σελίδες των βιβλίων, τα κύματα του ραδιοφώνου, αλλά και τον ψίθυρο του αέρα, καλαμιές πέραν κάθε υποψίας και τους παφλασμούς της θάλασσας.
Οι αφηγήσεις μας δίνουν σάρκα και οστά σε ένα συγκεκριμένο κόσμο – ή μάλλον σε συγκεκριμένους κόσμους. Διότι οι μεταξύ μας αφηγήσεις διαφοροποιούνται και άρα κατ’ επέκταση και οι κόσμοι στους οποίους ζούμε τη ζωή μας και εντός των οποίων πορευόμαστε.
Θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε, ότι είμαστε οι κόσμοι που αφηγούμαστε. Με τέρατα, μαγικά αντικείμενα, δέντρα που μιλούν, ήρωες και ηρωίδες που αντιμετωπίζουν προκλήσεις (ή το βάζουν στα πόδια – εάν μπορούν).
