Γράφουμε αυτές τις γραμμές, καθώς προετοιμαζόμαστε πυρετικά για τις επόμενες δραστηριότητές μας. Καταγράφουμε μονοπάτια και διαδρομές που μπορούν εύκολα να περπατηθούν και από ανθρώπους χωρίς ιδιαίτερες δεξιότητες στην… περιπλάνηση. Σκοπός άλλωστε δεν είναι να φτάσουμε τα όριά μας, αλλά να επιτρέψουμε τη συμπερίληψη όσων περισσότερο μπορούμε, επιλέγοντας τόπους που μπορούν να συνομιλήσουν μαζί μας στο πλαίσιο μιας αυτογνωσιακής διαδικασίας.
Βοηθά το φθινόπωρο αυτό. Εκεί που θα αναζητούσαμε στιγμές άνευ συνοδείας βροχής – βρέχει πολύ και συχνά εδώ – περιπλανιόμαστε νωχελικά, απολαμβάνοντας τα χρώματα της εποχής. Με τη βοήθεια του ήλιου, η βουτιά στο ποτάμι είναι εφικτή.
Παράλληλα, περιδιαβαίνουμε κείμενα, επιλέγοντας αποσπάσματα που μας αρέσουν ώστε να τα μοιραστούμε μαζί σας. Αυτό είναι λίγο πιο δύσκολο. Είναι τόσα αυτά που θέλουμε να μοιραστούμε! Τα κείμενα της Haraway και του Ingold. Των Kahn, αλλά και του Fischer. “Υπομονή”, υπενθυμίζουμε κάθε τόσο στον εαυτό μας.
