Τα βότανα χτίζουν κοινότητα και για το λόγο αυτό παρουσιάζουν μια βαθιά πολιτική διάσταση – με την ευρύτερη έννοια του όρου.
Διαφορετικοί άνθρωποι με διαφορετικές καταβολές (αλλά και πολλά κοινά) συγκεντρώνονται γύρω από τα φυτά και συνδημιουργούν: τη συλλογική φροντίδα. Γελούν, τρώνε μηλόπιτα, πίνουν το τσάι τους, δακρύζουν ενώ γελούν (ας έχουν χάρη τα κρεμμύδια και οι καυτερές πιπεριές!), κάνουν πηγαδάκια, ρωτούν για άλλα βότανα, κιτρινίζουν τα δάχτυλά τους με κουρκουμά, μοιράζονται ιστορίες, μυρίζουν τα χέρια τους τζίντζερ, πειραματίζονται με τη γεύση του χρένου (κι ενίοτε το μετανοιώνουν), αναρωτιούνται αν “πρέπει” να γλύψουν το μέλι που έσταξε στο τραπέζι.
Τα φυτά, επειδή αφορούν κουζίνες και όχι εργαστήρια, χτίζουν μια φροντίδα που πάντοτε εμπεριέχει την αισθαντικότητα, εμπλέκοντας όλες τις αισθήσεις μας. Με λίγα λόγια η βοτανογνωσία αφορά το σύνολο του εαυτού μας και υπερβαίνει την ατομική μας υπόσταση.
Για το ελιξήριο της φωτιάς
Μία πρόσφατη δράση έμπρακτης φροντίδας αφορούσε την παρασκευή του ελιξηρίου της φωτιάς (fire cider), όπου βασιστήκαμε στη συνταγή μιας έμπειρης βοτανοθεραπεύτριας, της Rosemary Gladstar, προσαρμόζοντάς την παράλληλα στα φυτά των κήπων μας.
Το ελιξήριο της φωτιάς αφορά πρόληψη κρυωμάτων ή σε περίπτωση που κάποιος/α κρυώσει συνοδεύει τη γενική αγωγή (άρα λαμβάνετε παράλληλα και δεν υποκαθιστά όποια άλλη αγωγή δοθεί από γιατρό).
Λαμβάνουμε ως πρόληψη 1 σφηνάκι τη μέρα ή, εάν ήδη παρουσιάζουμε συμπτώματα, πολλά κουταλάκια του γλυκού μέσα στη μέρα, όμως πάντοτε διαλυμένα σε ένα ποτήρι ζεστό νερό κάθε φορά. Σημειώστε ότι: δε βουρτσίζουμε ποτέ τα δόντια μας για ένα μισάωρο μετά την κατανάλωσή του, καθώς τα οξέα διαβρώνουν το σμάλτο. Επίσης δεν ενδείκνυται για άτομα με έλκος στομάχου και γενικά ισχύει η κοινή λογική: δοκιμάζουμε λίγο, προχωράμε με μικρά βήματα και εάν μας ταιριάζει το συνεχίζουμε, το προσαρμόζουμε ή και διακόπτουμε.
Η συνταγή!
Ακολουθεί η βασική συνταγή του ελιξηρίου όπως την κατέγραψε η Gladstar. Οι αναλογίες – όπου δεν καταγράφεται κάτι άλλο – αφορούν κούπες και όλα τα υλικά πρέπει να είναι ψιλοκομμένα:
1/2 χρένο, 1/2 κρεμμύδι, 1/4 τζίντζερ (εάν δεν υπάρχει χρένο, διπλασιάζετε την ποσότητα του τζίντζερ), 1/4 σκόρδο, καυτερές πιπεριές (αναλογία κατά βούληση), κουρκουμάς (κατά βούληση), θυμάρι ή/ και δεντρολίβανο (επίσης κατά βούληση), μέλι (περίπου 150γρ) και μηλόξυδο (τόσο όσο χρειάζεται για να καλύψετε τα υλικά σε γυάλα του κιλού). Εννοείτε ότι μπορείτε να τις προσαρμόσετε στις προτιμήσεις σας (π.χ. να μειώσετε ή να αυξήσετε την πιπεριά ή το σκόρδο κ.ο.κ.) ή να προσθέσετε υλικά, όπως το πορτοκάλι ή το λεμόνι, το ρόδι, τα άνθη σαμπούκου ή εχινάκειας.
Ανοίγετε και σουρώνετε με τουλπάνι μετά από 2-6 εβδομάδες, ενώ ενδιάμεσα ανακινείτε τη γυάλα συχνά για καλύτερο αποτέλεσμα (καλύτερη διαβροχή των υλικών). Στη συνέχεια συντηρείτε στο ψυγείο για αρκετούς μήνες.
Εννοείται ότι το ιδανικό είναι να έχουμε υλικά καθαρά από φυτοφάρμακα, ενώ το μηλόξυδο και το μέλι καλό θα είναι να είναι οργανικά και αφιλτράριστα.
Περισσότερα για το ελιξήριο της φωτιάς θα βρείτε εδώ: https://www.motherearthnews.com/…/homemade-fire-cider…/ (αν καταλαβαίνετε και διαβάζετε αγγλικά).
Σημείωση: Η φωτογραφία είναι της Ελένης Αγαθαγγελίδου!
