Το τελευταίο βράδυ στο καταφύγιο της Αστράκας, η ομάδα δημιουργεί ποίηση με αφετηρία έναν γνωστό στίχο. Κάθε μέλος προσθέτει κάτι δικό του, ανάκλαση του που βρίσκεται εκείνη τη στιγμή.
Το βουνό αναδύεται ως μνήμη, ωκεανός, πρόκληση, στιγμή, γνώθι σαυτόν.
Τα ποιήματα-αφετηρία είναι της Helen Hoyt (Α Woman and Mountains), του Robert Frost (The Mountain) και του James K. Baxter (Letter From The Mountains).
