μενού
menu
Ήπειρος
-
αναρωτιόμαστε περπατώντας
Η ομάδα μελετά τα βότανα, κάπου στα Άνω Πεδινά, μετά από κάλεσμα του Οικομουσείο Ζαγορίου. «Τί λέμε βότανο;», ρωτά κάποια. Βότανα δεν είναι μόνο τα αρωματικά φυτά, δεν είναι απαραιτήτως ότι είναι μικρό και πράσινο, ότι επενεργεί μικρά θαύματα σε χρόνο dt – βότανα υπάρχουν μικρά σαν τις λειχήνες (βλ. ούσνια) και μεγάλα σαν τα…
-
το σώμα: ο μυθικός μίτος
Η ομάδα καταγράφει μέσα από βιωματικές ασκήσεις την ανάβασή της στο βουνό. Κάποια μέλη της σχολιάζουν, ότι βίωσαν την ανοιχτότητα του τοπίου να έρχεται σε διάλογο με προσωικά συναισθήματα και σκέψεις, ότι η οπτική άλλαζε κάθε φορά που εστιάζαν κάπου αλλού, ότι η επίγνωση της ισορροπίας (και της απώλειάς της) είναι κάτι που έρχεται με…
-
για ν’ ανέβεις ένα βουνό
Λέει μεταξύ άλλων ο Γιάννης πως για ν’ ανέβεις ένα βουνό, θα πρέπει να περπατάς με μικρά βήματα, ν’ ακουμπά ολόκληρο το πέλμα στο έδαφος, να συγχρονίζεται η αναπνοή με το περπάτημά σου, να τρως ελάχιστα καθώς ανεβαίνεις, να έχεις όλο το νερό που χρειάζεσαι, να φοβάσαι και λίγο (να μην τα παίρνεις όλα αψήφιστα),…
-
συναντώντας την ποίηση
Το τελευταίο βράδυ στο καταφύγιο της Αστράκας, η ομάδα δημιουργεί ποίηση με αφετηρία έναν γνωστό στίχο. Κάθε μέλος προσθέτει κάτι δικό του, ανάκλαση του που βρίσκεται εκείνη τη στιγμή. Το βουνό αναδύεται ως μνήμη, ωκεανός, πρόκληση, στιγμή, γνώθι σαυτόν. Τα ποιήματα-αφετηρία είναι της Helen Hoyt (Α Woman and Mountains), του Robert Frost (The Mountain) και…
-
κάτι για τα «ψαχτήρια»
Περπατάμε με την ομάδα του οικομουσείου (Ecomuseum Zagori) κάπου στα Άνω Πεδινά. Κάποια στιγμή συναντάμε ένα πολύ τοξικό φυτό – από αυτά που δοκιμάζεις μόνο μια φορά, διότι δεύτερη ευκαιρία δεν σου δίνεται. Είναι μπουμπουκιασμένο και τα άνθη δεν είναι ορατά [το σχήμα βέβαια ξεκάθαρο]. Ένα μέλος της ομάδας δοκιμάζει να τ’ αναγνωρίσει με μια…
-
παραμύθια για τους περαστικούς
Σήμερα το βράδυ στις 20:00 στον περίβολο της εκκλησίας στο Μικρό Πάπιγκο. Αφηγείται η Τίνα Λυγδοπούλου. Αν βρίσκεστε στη γειτονιά περάστε!