μενού
menu
Κείμενα
-
με αφορμή τ’ αγριοράδικα
Τί σχέση έχουν τ’ αγριοράδικα με τους ανθρώπους; Ή για την ακρίβεια, τί σημαίνουν οι συνεχείς απόπειρες εξάλειψής τους; Τι μας διδάσκουν οι πρακτικές εξάλειψης των μη επιθυμητών ειδών για τον εαυτό μας; Τί είδους αντίληψη χτίζουν για τον κόσμο και κάθε τι έμβιο; Τί είδους κοινωνίες ή κουλτούρες νομιμοποιούν; Ο Dunlap (2021), γράφοντας για…
-
«φαίνεται πως είμαι ρήμα»
Προς το παρόν ζω στη Γη, και δε γνωρίζω τι είμαι. Γνωρίζω ότι δεν αποτελώ κάποια κατηγορία. Δεν είμαι πράγμα – ένα αντικείμενο. Φαίνεται πως είμαι ρήμα, μια εξελικτική διεργασία – μια αναπόσπαστη λειτουργία του σύμπαντος. “I seem to be a verb” του Buckminster Fuller, σελ.3
-
κλιματική κρίση & ανθρώπινα συστήματα
Κύκλοι αποξένωσης Οι επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης αφορούν κατά προτεραιότητα ήδη ευάλωτους πληθυσμούς και ίσως αυτός να είναι ένας λόγος που δεν αποτελούν προτεραιότητα στο πλαίσιο των πολιτικών του κυρίαρχου ρεύματος (Gaard, 2015). Εκτός και αν χρησιμοποιούνται ως αιτιολογία για τη λήψη μέτρων που στην πραγματικότητα υποσκάπτουν κάθε έννοια κοινωνικής συνοχής ή προστασίας της φύσης…
-
Η έννοια της ολιστικότητας
Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί απόσπασμα του άρθρου των Lees, J. & Tovey, P. “Counselling & psychotherapy, complementary & alternative medicine & the future of healthcare” που εκδόθηκε στο British Journal of Guidance & Counselling το (βλ. 2012 40 (1), p.67-81). […] Ο όρος ‘ολιστικός’ χρησιμοποιείται τόσο στην ψυχοθεραπεία, όσο και στις συμπληρωματικές/ εναλλακτικές θεραπείες,…
-
“περιμένουμε να βρεθεί ο ψαράς”
Στο νησί πριν κάμποσο διάστημα. Η ομάδα των εφήβων κάθεται κυκλικά. Πρόκειται για ασυνόδευτους ανηλίκους, κάποιοι ανάμεσά τους βρίσκονται στο δρόμο από τα οχτώ τους και τώρα πλησιάζουν τα δεκαπέντε. Επιβιώνουν όπως μπορούν καλύτερα. Δε μιλάμε την ίδια γλώσσα, αλλά κάπως συνεννοούμαστε. Κάποιες φορές με τη βοήθεια του διερμηνέα, άλλες φορές με νοήματα και σκόρπιες…
-
αφήγηση/ ακρόαση
Οι ιστορίες που επιλέγουμε να αφηγηθούμε και ο τρόπος που τις αφηγούμαστε αποτελούν συνειδητές δράσεις. Κάθε διάλογος – γραπτός ή προφορικός, με λέξεις, κινήσεις ή πράξεις – αποτελεί διαδικασία κατά την οποία επιλέγουμε ρόλους, αναπαράγουμε ταυτότητες για να αφηγηθούμε κάτι συγκεκριμένο, σχηματίζοντας παράλληλα μια ορισμένη εκδοχή του κόσμου. Σκεφτείτε για παράδειγμα την έννοια του τέρατος…